İki adet 10 Gb/s bağlantıyı LACP ile birleştirince tek dosya aktarımının 20 Gb/s olması beklenebiliyor. Yaygın akış tabanlı dağıtımda bu beklenti karşılanmaz. Link aggregation toplam kapasiteyi birden fazla trafik akışına sunar; aynı akış çoğunlukla tek fiziksel bağlantı üzerinden gider. Tasarıma başlarken bu ayrımı yapmak, sonradan gereksiz performans arızası aramayı önler.
LACP, bağlantıların aynı mantıksal gruba katılımını koordine eder. Paketlerin üyeler arasında nasıl dağıtılacağı ise cihazın veya işletim sisteminin hash politikasına bağlıdır. Bu iki işlevi aynı şey gibi değerlendirmemek gerekir.
Aynı toplam kapasite, farklı dağılım
Hash hesabında kaynak ve hedef MAC adresi, IP adresi veya taşıma katmanı portları kullanılabilir. Hangi alanların desteklendiği donanım ve yazılıma göre değişir. Örneğin yalnızca hedef MAC adresine bakan bir politika, çok sayıda akışın aynı yönlendiriciye gittiği ortamda bunları tek üyeye yığabilir.
Linux bonding dokümanı da 802.3ad modunda tek bağlantının tek arayüz kapasitesini aşamayacağını ve gelen trafiğin dağılımının karşı tarafın politikasına bağlı olduğunu belirtir. Sunucudaki gönderim politikasını değiştirmek, switch'in sunucuya gönderdiği trafiği otomatik olarak değiştirmez.
Bu nedenle dengesiz sayaç gördüğünüzde önce trafik yapısını sorun. Birkaç büyük akış mı var, çok sayıda bağımsız oturum mu? Aynı hedefe giden oturumlar hash için yeterli çeşitlilik oluşturuyor mu? Eşit olmayan kullanım tek başına yanlış yapılandırma anlamına gelmez. Üyelerin tam eşit dolması da her iş yükü için garanti değildir.
Bağlantı kurulmuş görünmesi yeterli değil
Port-channel veya bond arayüzünün up olması, bütün beklenen üyelerin veri taşıdığını göstermeyebilir. Üye portların seçili ve iletime katılan durumda olduğunu kontrol edin. Hız, duplex, VLAN listesi ve diğer uyumluluk koşulları üreticinin desteklediği biçimde eşleşmelidir.
LACP active modu görüşmeyi başlatır; passive modu gelen görüşmeye yanıt verir. Yaygın uygulamalarda iki tarafın da passive olması grubun kurulmasını engeller. Manuel “on” yapılandırması ise LACP görüşmesi yapmaz. Bu seçenekleri aynı konfigürasyonun farklı yazımları gibi kullanmayın.
İki kabloyu iki ayrı switch'e bağlamak da kendiliğinden cihaz yedekliliği sağlamaz. Karşı tarafta desteklenen stacking, çok kasalı link aggregation veya eşdeğer bir mimari gerekebilir. İki bağımsız switch'in aynı LACP eşini oluşturduğunu varsaymak yanlış sonuç verir.
Test planı kapasite kadar arızayı da ölçmeli
Önce tek akışla temel sınırı görün. Ardından uygulamanın gerçek kullanımına uygun paralel akışlarla toplam kapasiteyi değerlendirin. Test sırasında CPU, depolama ve alıcı tarafı da izleyin; ağ dışında bir darboğaz varsa daha fazla bağlantı sonucu değiştirmeyebilir.
Planlı bakım penceresinde bir üye kaybının etkisi ayrıca ölçülmeli. Grup ayakta kalsa bile kullanılabilir kapasite azalır. Normalde toplam kapasiteye yakın çalışan bir sistem, tek bağlantı kaybından sonra yoğun kuyruk ve paket kaybı yaşayabilir. Minimum aktif üye ayarı gibi seçeneklerin hizmet hedefiyle uyumu da kontrol edilmeli.
Kabul kriterini “LACP up” şeklinde bırakmayın. Beklenen üyeler, tek ve çok akışlı sonuçlar, bir üye eksikken taşınabilen yük ve toparlanma davranışı kayda geçsin. Böylece LACP'nin hangi performans ve dayanıklılık ihtiyacını karşıladığı açık olur.
Yorumlar (0)
Henüz onaylanmış yorum yok.